A Fundación “LUÍS TILVE” é unha institución con carácter de Fundación cultural privada, recoñecida como tal pola Consellería de Cultura e Xuventude (D.O.G. de 22 de abril de 1991) e declarada de interese galego por Orde do 1 de abril de 1991 da Xunta de Galicia (D.O.G. do 13 de maio de 1991). A Fundación constitúese en Santiago de Compostela o día 9 de outubro de 1989, a partir da idea do, nese momento, Secretario Xeral de UGT-Galicia, Suso Mosquera, quen consideraba fundamental o estudio histórico dos movementos sociais, sindicais, políticos e culturais contemporáneos, así como a conservación da documentación que obraba en poder do sindicato ou que puidera chegar a el. Obxecto e finalidade da Fundación A Fundación ten entre os seus obxectivos, definidos nos seus propios estatutos: Fomentar o coñecemento e o espallamento da Cultura Sindical. Axudar ó estudio e á investigación da historia dos sindicatos, e en particular da UGT en Galicia. Axudar ó estudio e á investigación do Sindicalismo e da súa problemática na sociedade galega de hoxe. Contribuír ó estudio e á investigación da emigración e a inmigración galegas. Contribuír á formación, no seu lato significado, dos responsables e dirixentes sindicais, en orde a favorecer o mellor cumprimento da súas responsabilidades específicas. Contribuír á formación da clase traballadora, tanto dende o punto de vista laboral como dende unha perspectiva profesional, incluíndo a do profesorado en exercicio. Ser depositaria dos Arquivos Histórico e Documental da UGT de Galicia. Custodiar, ordenar e manter a Biblioteca da UGT de Galicia. Facilitar ós estudantes e investigadores de cuestións relacionadas con este obxecto fundacional o seu labor. Elaborar e subministrar información sobre tódolos temas que signifiquen un progreso para a clase traballadora. Promover os valores do traballo digno, as accións solidarias e a defensa do medio ambiente e dos bens comúns. Fomentar o estudo e a investigación no ámbito das ciencias sociais, históricas e xurídicas, par ao mellor cumprimento dos fins antes salientados. Dende a súa creación a Fundación Luís Tilve traballa pola difusión da cultura galega, concretando o seu campo na recuperación da memoria histórica do País galego preferentemente no mundo laboral, e ao mesmo tempo convocando actos de completa actualidade no seu momento para a análise da realidade social que envolve a Galicia dende distintas ópticas. De feito un dos proxectos presentes nos seus obxectivos dende a súa constitución é o contacto cos centros galegos da emigración, para non deixar no esquecemento aos nosos cidadáns, que por diversas causas tiveron que emigrar lonxe da súa terra. Para acadar todos estes obxectivos a Fundación ven formulando dende a súa creación diversas actividades que conforman a columna vertebral da súa existencia: Organizar cursos, conferencias, congresos, symposiums, conversas e sesións de estudio e investigación arredor de temas e problemas sindicais, laborais, industriais e sociais. Redactar, editar, subvencionar e distribuír folletos, monografías e toda clase de publicacións de información, formación e divulgación de temas relacionados co mundo sindical, laboral, industrial e social. Realizar exposicións monográficas arredor de aspectos e temas laborais, industriais, sociais e sindicais. Subscribir acordos ou convenios con diferentes institucións públicas, ou entidades privadas. Relacionarse con outros Arquivos e Fundacións que poidan aportaren documentos de interese en relación co obxecto e finalidade fundacional. Calquera outra actividade que a Xunta do Padroado estime conveniente para o cumprimento do obxecto fundacional.
                                  fundación luis tilve              
          ____________________________________________________________________________

 Avda. Cruceiro de A Coruña, 22 Baixo. 15705 - Santiago de Compostela (A Coruña)
Tlf:  981 58 54 90                                                              Fax:  981 56 68 30

fluistilve@hotmail.com                                   fluistilve@fundacionluistilve.com

Coñecenos
conocenos fundación luis tilve
Centro documental
centro documental fundación luis tilve
Foro Claridade: Os incendios en Galicia. Un problema sen resolver:
Os expertos que participaron no Foro Claridade, celebrado en Ourense o pasado día 14 de novembro para reflexionar sobre o problema dos incendios en Galicia, conclúen que para facerlle fronte ó lume é preciso incrementar a actividade agropecuaria, facilitando o acceso á terra; unha planificación seria do solo forestal e non forestal; e no relativo os servizos de extinción, estes teñen que ser públicos, deben estar máis formados e equipados, e baixo un mando único.
O profesor de Produción Vexetal e Enxeñaría da USC, Manuel Marey, leva anos estudiando o fenómeno dos incendios e apunta que o Servizo de Extinción creouse no ano 1990, seguindo un modelo clásico que atende ó pasado e non ó futuro. O modelo territorial, social e poboacional mudou, polo que este Servizo tamén ten que adaptarse ás circunstancias actuais. A produción de madeira xera 300 millóns de euros ó ano, pero gastamos 175 millóns de euros na defensa contra os incendios, poñendo máis énfase en tratar o problema que en previlo. En Ourense, en termos económicos, o valor que xera o monte ardendo, a chamada industria do lume, é superior ó que está xerando o monte no estado actual de abandono. “Hai comarcas nas que a principal axencia de colocación é o servizo de extinción de incendios”. Este modelo que transfire rendas ó rural, derivou nun modelo caciquil de control do territorio, pero, ó mesmo tempo, pretende ser eficaz na loita contra os incendios, o que é unha contradición e un obxectivo imposible, máxime cando o territorio está cambiando. Unha empresa non pode gañar cartos a conta do lume. Rachar esta dinámica ten que ser un obxectivo estratéxico, senón o problema vai ser cada vez maior e en Europa seguirán asombrándose coas cantidades de millóns que levamos gastados na extinción dos incendios.
Unha das liñas claves a seguir a exemplifica o feito de que as zonas onde hai máis industria forestal, incluso de eucaliptais, son as que menos arden, chegando a ter a percepción de que o gasto en prevención é escaso, porque o ven como unha ameaza o seu investimento. En cambio, as zonas que máis arden son as terras abandonadas, onde hai máis matogueira, onde, paradoxicamente, teñen a percepción de que o gasto en prevención é suficiente ou excesivo.Os propietarios forestais son os máis afectados polos incendios e hai que motivalos e apoialos, xa que son os que invisten cantidades importantes en que a terra sexa produtiva. Se cando o lume arrasa o monte se exerce presión sobre os propietarios, estes acabarán por abandonar a actividade forestal, agravando o problema. Ten que haber unha planificación do territorio, hai que reconstruílo, xerando actividade económica, porque o seu abandono é a principal causa de que o monte arda. Circunstancia que vai ir a peor, xa que se prevé unha forte caída demográfica no rural nas próximas xeracións. A este problema hai que engadirlle o cambio climático, que ven para quedarse a longo prazo e o que hai que adaptarse; e os propios incendios, tanto estruturais (acción-reacción) como os que teñen lugar nas franxas urbano-forestais que responden a casuísticas variopintas e complexas.
O abandono do rural xera unha acumulación de biomasa que en circunstancias excepcionais (ventos de máis de 30 quilómetros, máis de 30 graos de temperatura e unha humidade por baixo do 30%) fai imposible atallar o lume. Problema que se agrava nunha poboación tan dispersa como a galega e na que se incumpre reiteradamente a obriga de manter un perímetro de separación entre as casas e o bosque. “A única solución para atallar este problema é conseguir que haxa actividade no rural para evitar a acumulación de combustible con prados, cultivos e terras de labor que fan de cortalumes naturais”. Para conseguir isto hai que dispor dun marco legal que facilite a cesión das terras dos que se van ós que se quedan, e incentivar e apoiar que haxa xente que viva do rural cunha mentalidade do século XXI, un rural atractivo e viable para a xente moza. O que fixemos ate o de agora non sirve. Si fracasamos nisto o territorio o vai xestionar o lume, e a relación custo-eficacia será moi alto, conclúe Jacobo Feijoo, presidente de ASEFOGA e responsable de desenvolvemento rural de Unións Agrarias.
A labor de intelixencia e investigación nos incendios estruturais, que son reiterados en determinadas zonas, tamén permitiría intervir e presionar ós incendiarios cando se presentasen circunstancias climáticas moi adversas, a modo preventivo.
Elías Blanco, membro do Servizo de Defensa contra os Incendios e delegado de FeSP-UGT, coincide en que hai zonas que arden de xeito reiterada. Os incendiarios son da zona e o radio de actuación é inferior ós 10 quilómetros. Analizar que tipo de problema existe en cada zona é moi importante: lindes, caza, pastoreo, marcos... Outro problema é a redución de efectivos en momentos crave. Na baga de incendios recente as torres de vixilancia da zona en cuestión estaban pechadas. A privatización de tarefas de extinción e os distintos actores nas tarefas de extinción sen un mando único restan tamén moita eficacia ó servizo.
O foro estivo moderado por José Antonio Quiroga, voceiro de Agricultura do grupo parlamentario socialista, quen introduciu o tema lembrando que o lume é consustancial á civilización, dada a súa importancia antropolóxica, o tratarse dun elemento de fascinación e purificación, de defensa e traballo, que forma parte do pensamento intrínseco dos galegos.A mesma noite que se produciron os últimos incendios se produciu a paradoxa de escoitar o Delegado da Xunta anunciando a posta en marcha do Plan do Lobo e do Oso nos Ancares, bos propósitos que non terán percorrido real sen unha verdadeira planificación do territorio e unha vontade firme de atallar o problema, con solucións máis alá do papel e as declaracións de intencións. De elo depende o futuro de Galicia.


Fundación Luis Tilve - Santiago de Compostela. A Coruña. Galicia. España